30. dec, 2016

Geschreven door Ingrid Vente, vrijwilliger bij een hospice en medeoprichter van Zorgen doen wij Samen

 

Feestdagen beleven in een hospice is bijzonder.

Ook bij ons is de boel aangekleed met een kerstboom en lichtjes maar het is toch anders. Een ieder weet namelijk dat het voor deze mensen daadwerkelijk hun laatste kerst is...

Dit jaar is het bij ons het geval dat we twee gasten hebben die nog “goed” zijn. Hiermee bedoel ik, goed ter been.

Zij hebben dan ook de dagen bij hun familie doorgebracht.

Toch wilde ik, samen met een verpleegkundige, daar nog iets aan toe voegen.

Het was ter sprake gekomen dat ze nog graag eens uit eten wilde.

Nou, dat kan geregeld worden!

Het blijkt nog niet zo makkelijk te zijn, in Gorinchem, om een restaurant te vinden waar het toilet met een rolstoel / rollator toegankelijk is maar het is gelukt.

Afgelopen avond heerlijk uit wezen eten in “het Oude Stadshuys”, kaarsje op tafel, onze gasten aan de witte port en de Campari ( niet met jus d'orange hoor, gewoon met ijs!) en lekker tafelen.

De verpleegkundige had ook nog voor een cadeau gezorgd dus het feest was compleet. Voor beide een gedichtenbundel waardoor zij erg geraakt waren.

Even een moment van volwaardig deelnemen aan het leven en niet stilstaan bij wat komen gaat.

Een van onze gasten zei, toen ze in de rolstoel naar het restaurant gereden werd: “Het lijkt wel of ik droom!”

Een mooier kerstcadeau hadden de verpleegkundige en ik niet kunnen wensen.

Een hele bijzondere avond met bijzondere mensen die nog een moeilijke tijd tegemoet gaan, maar waar we vanavond even niet aan hebben gedacht.

Anne & Ingrid