28. jul, 2016

 

Geschreven door Ingrid Vente, medeoprichter van Zorgen doen wij Samen en vrijwilliger in een Hospice   

 

Een huishouden runnen kan soms best “een gedoe” zijn. Schoonmaken, de was, boodschappen doen, koken en ga zo maar door. 

In een hospice is dat niet anders, het enige verschil is dat je het huishouden mag runnen met ongeveer 60 andere vrijwilligers. 

Klinkt heerlijk, je hoeft het namelijk niet allemaal alleen te doen. We hebben op een dag 4 diensten en elke dienst heeft zijn eigen taak.  

 

De eerste dienst verzorgt het ontbijt, maakt de kamers schoon, haalt de bedden af en zet de wasmachine aan. 

De tweede dienst zorgt voor de lunch en gaat verder met de was. 

De derde dienst zorgt voor de boodschappen en het avondeten en de vierde dienst zorgt ervoor dat de was gestreken wordt. 

 

Goed geregeld toch? Waren het niet dat een ieder hier zijn of haar eigen invulling aan geeft. En vandaag betrapte ik mezelf erop mens te zijn (lees: ik was aan het klagen). 

 

Omdat gasten bij ons vaak hele dagen in bed verblijven, hebben we afgesproken dat een ieder elke dag recht heeft op een schoon bed. 

Op het moment dat we vol zitten, houd dat in dat we vijf bedden verschonen. En in de praktijk blijkt dit niet altijd te gebeuren. 

De autist in mij begint dan gelijk te sputteren: dit is de afspraak, waarom gebeurt dit niet, we zijn hier om te werken en niet om koffie te drinken etc. etc. 

 

Als je de kamers schoonmaakt, dan ook graag op de plekken waar niet iedereen kijkt en als de was nog niet klaar is, dan hoort de volgende dienst dit toch over te nemen?! 

Vervolgens hoorde ik mezelf de zin zeggen: “ Je kunt wel weer zien wie er op dienst geweest zijn”. 

 

Voel me nu nog ellendig over die uitspraak. 

Koffie drinken met een collega of met onze gasten is namelijk ook een (heel belangrijk!) onderdeel van het huishouden. En laten we eerlijk zijn, wat is er nu belangrijker, de was of oprechte interesse in de ander? 

 

Elke vrijwilliger die bij ons werkt, doet dit met de beste intentie! Daar ben ik van overtuigd. Een ieder geeft invulling aan  de dienst op een manier waarvan hij of zij denkt dat goed is op dat moment. 

 

Morgen heb ik de eerste dienst. Mijn missie is alle bedden verschonen. Maar als blijkt dat op dat moment iets anders belangrijker is, dan ga ik daarvoor en dan hoop ik dat mijn collega's daar begrip voor op kunnen brengen. Meer dan ikzelf had vandaag.  

 

Ingrid

www.zorgendoenwijsamen.nl

www.facebook.com/zorgendoenwijsamen.nl