3. jun, 2016

Geschreven door Ingrid Vente, medeoprichter van Zorgen doen wij Samen en vrijwilliger in een Hospice  

 

Een keer per jaar organiseert het Hospice een herdenkingsdienst in een klein kerkje in de buurt.

Alle familieleden van de gasten die het afgelopen jaar bij ons geweest zijn, krijgen hiervoor een uitnodiging.

De namen van onze gasten worden dan voorgelezen, terwijl er op datzelfde moment een kaarsje wordt aangestoken.

 

Ook worden wij als vrijwilligers uitgenodigd.

Dit omdat familie vaak aangeeft dat ze nog een willen praten met die ene vrijwilliger die er in die belangrijke fase voor hun is geweest. Maar ook wij vragen ons wel eens af: “Hoe zou het zijn met familie ...” Met sommige mensen bouw je echt een warme band op in die vaak korte periode dat ze bij je zijn.

 

Ik loop met een paar collega's richting de ingang van het kerkje. Wat is het druk! Veel bekende gezichten maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ze niet allemaal meer plaatsen kan.

“ Is dat niet de dochter van meneer...., of misschien toch dochter van mevrouw.....” Gelukkig ben ik niet de enige die het niet meer zeker weet.

 

Terwijl wij met een paar collega's en verpleegkundige bovenin zijn gaan zitten, het is zo druk dat er anders niet genoeg plek is voor familie om plaats te nemen, ben ik aan het speuren naar die ene familie. Graag zou ik ze nog een keer zien om te horen hoe het met ze gaat. Ik had die ene zondag toen hun moeder overleed dienst. Zonder mezelf op te dringen, hoorde ik op dat moment zo bij de familie!

 

Tijdens het oplezen van de namen en aansteken van de kaarsjes realiseer ik me ineens hoeveel kaarsjes er staan, zo veel mensen zijn van ons heen gegaan. En bij het horen van sommige namen kijk ik mijn collega aan met zo'n blik van “ O ja, weet je nog”.

 

Tijdens het kopje koffie vind ik de familie die ik zocht, hoe fijn is deze ontmoeting. Maar een stukje verderop staat een meisje wild met haar armen naar mij te zwaaien. Ik herken haar als de dochter van een dame die lang bij ons is geweest.

'Kijk tante, dat was nou de vriendin van mama!” Wat een mooi cadeau is deze dienst. Zoveel liefde en warmte!

Volgend jaar ben ik er weer bij, herdenken en herinneringen delen … heel waardevol.

 Ingrid

www.zorgendoenwijsamen.nl 

www.facebook.com/zorgendoenwijsamen.nl